Metoda SATS Neville’a Goddarda: stan zbliżony do snu krok po kroku
SATS to skrót od „state akin to sleep”, czyli stan zbliżony do snu. To najbardziej znana technika Neville’a Goddarda: wieczorem, w sennym rozluźnieniu, przeżywasz jedną scenę spełnienia i zasypiasz w tym uczuciu. Oto cała metoda krok po kroku, z przykładami i błędami.
SATS w pigułce
Definicja
SATS to skrót od angielskiego „state akin to sleep”, czyli stan zbliżony do snu. To senne rozluźnienie tuż przed zaśnięciem, w którym przeżywasz krótką scenę spełnionego pragnienia i zasypiasz w tym uczuciu. Według Neville’a Goddarda właśnie wtedy założenie najłatwiej przenika do podświadomości.
Ta technika jest sercem praktyki opisanej w poradniku Jak stosować prawo założenia, a całą doktrynę znajdziesz w przewodniku Prawo założenia Neville’a Goddarda.
Książka w języku angielskim: The Law of Assumption od The Universe Unveiled
Protokół
- Połóż się i rozluźnij ciało od stóp do głowy.
- Poczekaj na pierwszą senność; nie walcz z nią.
- Wejdź w jedną krótką scenę, która wynikałaby ze spełnienia.
- Przeżyj ją w pierwszej osobie i powtarzaj w pętli.
- Zaśnij w uczuciu, że to już się stało.
- Rano możesz powtórzyć scenę, zanim w pełni się obudzisz.
Kto stworzył tę metodę? Przeczytaj, kim był Neville Goddard.
Po ludzku
Każdej nocy przechodzisz przez krótki moment, w którym nie śpisz, ale już nie do końca czuwasz. Myśli zwalniają, ciało robi się ciężkie, a wewnętrzny krytyk przestaje się kłócić. Neville uważał tę chwilę za najlepsze drzwi do podświadomości. SATS to po prostu świadome przejście przez te drzwi z jedną sceną w ręku.
Polskie przysłowie zna tę zasadę od dawna: jak sobie pościelesz, tak się wyśpisz. To, z czym zasypiasz, zostaje z Tobą na noc.
Technika
Metoda SATS
Stan zbliżony do snu: najbardziej znana praktyka Neville’a Goddarda, krok po kroku
Każdej nocy przechodzisz przez krótki moment, którego prawie nikt nie zauważa: już nie czuwasz, jeszcze nie śpisz. Neville Goddard uważał, że to najważniejsze kilka minut dnia. Jeśli chcesz poznać cały jego dorobek, zajrzyj do naszego kompletnego przewodnika po Neville’u Goddardzie (w języku angielskim). Ten tekst jest instrukcją do jednej techniki, która z tych kilku minut robi narzędzie.
SATS to serce praktyki opisanej w przewodniku Prawo założenia Neville’a Goddarda i w poradniku Jak stosować prawo założenia. Tutaj rozbieramy ją na części: pięć kroków, każdy z jednym obrazem polskiego malarza i jedną myślą Neville’a.
Książka w języku angielskim
The Law of Assumption
Neville Goddard’s Greatest Teachings Interpreted for the Modern Reader
SATS to jedna technika. Książka pokazuje całą naukę, z której wyrasta: świadomość, wyobraźnię, uczucie i wierność założeniu, opracowane przez The Universe Unveiled. To wydanie w języku angielskim.
Zobacz książkę na AmazonWydanie angielskie · The Universe Unveiled
SATS: definicje w skrócie
- SATS (stan zbliżony do snu)
- Skrót od angielskiego „state akin to sleep”. Senne rozluźnienie tuż przed zaśnięciem lub tuż po przebudzeniu. Spotkasz też tłumaczenie „stan podobny do snu”.
- Stan hipnagogiczny
- Psychologiczna nazwa przejścia od czuwania do snu, czyli momentu, który Neville opisywał jako stan zbliżony do snu.
- Scena
- Kilkusekundowe zdarzenie w wyobraźni, które naturalnie wynikałoby ze spełnienia pragnienia.
- Pętla
- Powtarzanie tej samej sceny raz za razem, aż nabierze naturalności.
- Zdanie-kołysanka
- Wersja bez obrazu: jedno krótkie zdanie, które wynika ze spełnienia, powtarzane jak kołysanka aż do zaśnięcia.
The Universe Unveiled (theuniverseunveiled.com) definiuje metodę SATS jako praktykę Neville’a Goddarda, w której świadomie wykorzystujesz senność przed zaśnięciem: rozluźniasz ciało, przeżywasz w pętli jedną scenę spełnienia i zasypiasz w tym uczuciu, aby założenie przeszło do podświadomości.
Czym jest, a czym nie jest metoda SATS
SATS jest:
- świadomym wykorzystaniem naturalnej senności;
- krótką sceną przeżywaną od środka;
- zasypianiem w uczuciu spełnienia;
- praktyką na kilka minut każdego wieczoru.
SATS nie jest:
- głęboką medytacją ani transem;
- długim filmem w wyobraźni;
- walką o idealną koncentrację;
- rytuałem, który działa bez uczucia.
I
Krok pierwszy · Zmierzch
Złap moment między jawą a snem
Józef Chełmoński namalował „Wieczór na Polesiu” w 1909 roku. To pora, w której dzień już się kończy, a noc jeszcze się nie zaczęła. Ten sam zmierzch zdarza się w Tobie każdego wieczoru, tuż przed zaśnięciem.
Psychologia nazywa go stanem hipnagogicznym. Neville mówił prościej: state akin to sleep, stan zbliżony do snu. Skrót SATS powstał później, wśród jego czytelników. W tym stanie ciało jest ciężkie, myśli zwalniają, a krytyczny umysł, który w dzień odpowiada „to niemożliwe”, przestaje się odzywać. Właśnie dlatego scena przyjęta w tej chwili nie napotyka oporu.
Pierwszy krok to po prostu zauważyć ten moment. Większość ludzi przelatuje przez niego, myśląc o rachunkach, rozmowach i jutrzejszych obowiązkach. Ty zatrzymujesz się na jego progu.
Czytane z Neville’em
Neville przywiązywał do zasypiania ogromną wagę. Uczył, że stan, w którym zasypiasz, przechodzi do podświadomości i pracuje w niej przez całą noc. Dlatego radził nigdy nie zasypiać zniechęconym ani niezadowolonym.
II
Krok drugi · Rozluźnienie
Pozwól ciału zrobić się ciężkim
Już sam tytuł obrazu Jacka Malczewskiego, „Wytchnienie”, mówi, o co chodzi w drugim kroku. SATS nie wymaga wysiłku. Wymaga odpuszczenia.
Połóż się wygodnie, na plecach lub na boku. Przejdź uwagą przez ciało od stóp do głowy i przy każdej części pozwól jej zrobić się cięższą. Oddychaj wolniej niż zwykle, bez liczenia i bez techniki. Nie próbuj „wejść w stan”. On przychodzi sam, gdy przestajesz go gonić.
Jeśli zasypiasz bardzo szybko, praktykuj w pozycji półsiedzącej albo zacznij scenę od razu, przy pierwszych oznakach senności. Jeśli zasypiasz z trudem, nie walcz o sen. Rozluźnienie i senność wystarczą.
Czytane z Neville’em
Neville powtarzał, że założenie przyjmuje się w spokoju, a nie w napięciu. Wysiłek jest sygnałem, że wciąż próbujesz coś zdobyć. Rozluźnienie jest sygnałem, że już nie musisz.
III
Krok trzeci · Scena
Jedna scena w pętli
Witold Pruszkowski namalował „Spadającą gwiazdę” w 1884 roku. W polskiej tradycji, kiedy spada gwiazda, pomyśl życzenie. Neville odwraca ten gest. Nie rzucasz życzenia w niebo i nie czekasz, aż ktoś je spełni. Zasypiasz z jego spełnieniem w środku.
Dlatego w trzecim kroku wchodzisz w jedną krótką scenę, która wynikałaby z tego, że pragnienie już się spełniło. Przyjaciel ściska Ci dłoń i gratuluje. Klucze do nowego mieszkania ciążą w dłoni. Ktoś mówi zdanie, które usłyszał(a)byś tylko po spełnieniu. Scena trwa kilka sekund. Gdy się kończy, zaczynasz ją od nowa, w pętli.
Jeśli trudno Ci budować obrazy, użyj wersji, którą Neville również proponował: jednego krótkiego zdania, które wynika ze spełnienia, na przykład „Czy to nie wspaniałe?” albo „Dziękuję”. Powtarzaj je jak kołysankę, aż zaśniesz.
Czytane z Neville’em
Neville rozróżniał widza i uczestnika. Widz ogląda siebie z boku, jak na ekranie. Uczestnik jest w środku sceny i patrzy własnymi oczami. W SATS zawsze jesteś uczestnikiem: nie widzisz swojej dłoni z daleka, tylko czujesz jej uścisk.
Książka w języku angielskim
Od jednej sceny do nowego stanu
The Law of Assumption · The Universe Unveiled
Wieczorna scena to początek. Książka prowadzi dalej: 21 rozdziałów opartych na „Potędze Świadomości”, „Sekretem jest czucie” i „Przebudzonej wyobraźni”, przełożonych na język współczesnego czytelnika. Wydanie w języku angielskim.
Sprawdź książkę po angielskuWydanie angielskie · The Universe Unveiled
IV
Krok czwarty · Uczucie
Zaśnij w uczuciu spełnienia
Scena jest tylko nośnikiem. To, co naprawdę przechodzi do podświadomości, to uczucie: spokój, ulga, radość osoby, która już ma. Dlatego nie liczysz powtórzeń. Powtarzasz scenę, aż przestanie być wysiłkiem i stanie się naturalna, tak jakby to wspomnienie, a nie marzenie.
Gdy to poczujesz, nie musisz niczego dodawać. Pozwól, by sen przyszedł w tym uczuciu. Zaśnięcie w trakcie sceny nie jest błędem. To jej naturalne zakończenie: wchodzisz w noc jako ktoś, kto już ma to, czego pragnął.
Jeśli w trakcie pojawi się wątpliwość, nie walcz z nią. Zauważ ją i spokojnie wróć do sceny. Wątpliwość słabnie, gdy uczucie spełnienia staje się bardziej znajome niż uczucie braku.
Czytane z Neville’em
W książce „Feeling Is the Secret”, po polsku „Sekretem jest czucie”, Neville tłumaczy, że podświadomość nie reaguje na słowa, tylko na uczucie. Polskie przysłowie mówi to samo prościej: jak sobie pościelesz, tak się wyśpisz.
V
Krok piąty · Świt
Wersja poranna i życie za dnia
„Świt. Królestwo ptaków” Józefa Chełmońskiego z 1906 roku przypomina, że zmierzch ma swoje lustrzane odbicie. Tuż po przebudzeniu umysł jest jeszcze senny i miękki, a krytyk jeszcze nie wstał. To druga dobra pora na SATS.
Zanim sięgniesz po telefon, zostań w łóżku minutę dłużej i wróć do swojej sceny. Przeżyj ją raz, dwa razy, aż poczujesz to samo uczucie co wieczorem. Potem wstań i zacznij dzień jako ktoś, komu to się już przydarzyło.
W ciągu dnia nie powtarzasz SATS. Pilnujesz za to wewnętrznych rozmów, myślisz od końca i nie sprawdzasz, czy „już działa”. Całą praktykę dnia opisujemy w poradniku Jak stosować prawo założenia.
Czytane z Neville’em
Neville często przypominał, że wyobraźnia nie śpi nawet wtedy, gdy Ty śpisz. Wieczorna scena, poranne powtórzenie i dzienna wierność to trzy części jednego ruchu. Najsłynniejszy przykład z jego życia, lekcję z Barbadosu, opisujemy w biografii Kim był Neville Goddard.
Metoda SATS w 7 krokach: protokół na dziś wieczór
- Przed snem zapisz jedno zdanie końca w czasie teraźniejszym, jako fakt.
- Wybierz jedną scenę trwającą kilka sekund, która wynika ze spełnienia.
- Połóż się, rozluźnij ciało od stóp do głowy i zwolnij oddech.
- Poczekaj na pierwszą senność, nie walcząc z nią ani jej nie goniąc.
- Wejdź w scenę w pierwszej osobie i powtarzaj ją w pętli.
- Gdy scena stanie się naturalna, zaśnij w uczuciu spełnienia.
- Rano, zanim wstaniesz, przeżyj scenę jeszcze raz.
Przykłady scen do metody SATS
- Nowa praca: telefon, w którym słyszysz „witamy w zespole”, i ulga w ciele.
- Mieszkanie: ciężar kluczy w dłoni i dźwięk zamka we własnych drzwiach.
- Pieniądze: spokojne spojrzenie na konto i myśl „wszystko jest opłacone”.
- Zdrowie: przyjaciółka mówi „świetnie wyglądasz, co się stało?”.
- Relacja: zwykły, ciepły wieczór, w którym ktoś bliski mówi „cieszę się, że jesteśmy razem”.
Najczęstsze błędy w metodzie SATS
- Za dużo czuwania. Praktykowanie w pełni przytomnym, z siłą woli. SATS potrzebuje senności, a nie koncentracji.
- Oglądanie siebie z boku. Scena działa, gdy jesteś w niej uczestnikiem, a nie widzem.
- Za długa scena. Rozbudowany film rozprasza uczucie. Wystarczy jedna chwila w pętli.
- Zmienianie sceny co wieczór. Każda zmiana zaczyna pracę od nowa.
- „SATS to medytacja albo hipnoza.” Medytacja uczy obserwowania myśli, a hipnoza opiera się zwykle na cudzej sugestii. W SATS sam wybierasz scenę i przyjmujesz ją jako fakt.
- „Jeśli zasnę za szybko, sesja się nie liczy.” Zaśnięcie w scenie to jej najlepsze zakończenie.
- Sprawdzanie rano, czy „zadziałało”. Każde takie sprawdzenie wraca do stanu braku.
Koda
Każdej nocy
Nie musisz uczyć się stanu zbliżonego do snu. Przechodzisz przez niego każdej nocy, od dzieciństwa. Jedyna różnica polega na tym, z czym przez niego przechodzisz: z listą zmartwień czy z jedną sceną spełnienia.
Dziś wieczorem, gdy poczujesz pierwszą senność, nie odpływaj z niczym. Weź ze sobą swoją scenę.
Książka w języku angielskim
Zacznij dziś wieczorem
The Law of Assumption: Neville Goddard’s Greatest Teachings Interpreted for the Modern Reader
SATS daje Ci kilka minut przed snem. Książka The Law of Assumption daje całą drogę: od świadomości, przez wyobraźnię i uczucie, po wierność założeniu. Napisana po angielsku z myślą o współczesnym czytelniku.
Zobacz książkę na AmazonWydanie angielskie · The Universe Unveiled
Słowniczek metody SATS
- SATS
- Stan zbliżony do snu (ang. state akin to sleep); senne rozluźnienie przed zaśnięciem lub po przebudzeniu.
- Stan hipnagogiczny
- Psychologiczna nazwa przejścia od czuwania do snu.
- Scena
- Krótkie zdarzenie w wyobraźni, które wynika ze spełnienia pragnienia.
- Pętla
- Powtarzanie sceny, aż stanie się naturalna.
- Uczestnik a widz
- Uczestnik przeżywa scenę od środka; widz ogląda siebie z boku. W SATS jesteś uczestnikiem.
- Zdanie-kołysanka
- Krótkie zdanie wynikające ze spełnienia, powtarzane aż do zaśnięcia.
- Uczucie spełnionego pragnienia
- Odczuwanie spełnienia tak, jakby już się dokonało.
- Podświadomość
- Część umysłu, która przyjmuje jako prawdę to, co odczuwasz, i przekłada to na doświadczenie.
Czytaj dalej
- Prawo założenia Neville’a Goddarda: pełny przewodnik po doktrynie.
- Jak stosować prawo założenia: praktyka krok po kroku.
- Kim był Neville Goddard: życie, Abdullah i lekcja z Barbadosu.
- Jak sobie pościelesz, tak się wyśpisz: polskie przysłowie i nauka Neville’a o zasypianiu.
- Kwiat paproci: słowiańska legenda czytana przez prawo założenia.
- Neville Goddard: The Ultimate Guide: kompletny przewodnik w języku angielskim.
Metoda SATS i stan zbliżony do snu: najczęstsze pytania
Co to jest SATS?
SATS to skrót od angielskiego „state akin to sleep”, czyli stan zbliżony do snu, nazywany też stanem podobnym do snu. To senne rozluźnienie tuż przed zaśnięciem albo tuż po przebudzeniu, w którym według Neville’a Goddarda założenie najłatwiej przenika do podświadomości.
Jak wykonać metodę SATS krok po kroku?
Połóż się, rozluźnij ciało i poczekaj na senność. Wejdź w krótką scenę, która wynikałaby ze spełnienia, i przeżyj ją w pierwszej osobie. Powtarzaj ją w pętli, aż wyda się naturalna, i zaśnij w tym uczuciu.
Czy Neville Goddard używał nazwy SATS?
Neville mówił o „state akin to sleep”, czyli o stanie zbliżonym do snu. Sam skrót SATS spopularyzowali później jego czytelnicy.
Co zrobić, jeśli zasypiam, zanim zacznę scenę?
Zacznij scenę wcześniej, przy pierwszych oznakach senności, albo praktykuj w pozycji półsiedzącej. Zaśnięcie w trakcie sceny nie jest błędem, tylko jej naturalnym zakończeniem.
Co zrobić, jeśli nie mogę zasnąć?
Nie walcz o sen. Spokojnie wracaj do sceny albo do krótkiego zdania, które wynika ze spełnienia, i pozwól ciału się rozluźnić. Trudność z zaśnięciem nie przekreśla praktyki, bo liczy się uczucie, w którym trwasz.
Czy metodę SATS można stosować rano?
Tak. Chwila tuż po przebudzeniu, gdy umysł jest jeszcze senny i miękki, działa podobnie jak moment przed zaśnięciem. Wiele osób łączy obie pory.
Jak długo powinna trwać sesja SATS?
Zwykle od kilku do kilkunastu minut, aż do zaśnięcia. Neville nie wyznaczał sztywnego czasu; najważniejsze jest, by scena nabrała naturalności.
Czym SATS różni się od medytacji i hipnozy?
Medytacja zwykle uczy obserwowania myśli, a hipnoza najczęściej opiera się na sugestii prowadzącego. SATS jest bliższy autosugestii, ale jego sercem nie są słowa, tylko uczucie spełnienia przeżywane w krótkiej scenie tuż przed snem.
